پياله ي صبح

 غبارِ راهِ تو، گل قطره هاي باران است

 بيا كه بي تو بهارِ دلم، زمستان است

فروغِ برقِ نگاهت، در آسمانِ اميد

 كويرِ تشنه ي جان را نويدِ باران است

فرازِ قُلّه ي مهتاب، اي ستاره بتاب

 كه از فروغِ تو چشمِ سحر فروزان است

شرابِ مهرِ تو مي جوشد از پياله ي صبح

 دلت چو خانه ي خورشيد پرتوافشان است

به جشنواره ي چشمت، ترانه ها خواندم

 در اين شراب سرا، دل هميشه مهمان است

اگر گلابِ غزل، هديه آورد صائم

 عجب مدار، كه اين ارمغانِ كاشان است