« غزل نوبهار»

بیا به خانه ی سبز بهار برگردیم

به ساحت چمن و لاله زار بر گردیم

بیا به میکده ی عاشقان سری بزنیم

به خُم سرای طرب خیز یار بر گردیم

به فینِ خاطره تیغی زنیم بر رگِ عشق

امیر وار به قصر نگار بر گردیم

به باغشاهِ محبت ، که عشق فواره است

دوباره با غزلِ نوبهار بر گردیم

 زلالِ زمزم دل ، چشمه ی سلیمانی است

به پاس رویش این چشمه سار بر گردیم

کنون که صائم شهر است هم پیاله ی عشق

به بارگاه غزل ، روزه دار بر گردیم