ای شاهد غزل ز غزالان روزگار

ای رانده از می و طرب و چشم انتظار

در شهر عشق موسم عطر تو جانفزاست

ای نغمه خوان قصه ی شیرین روزگار

در باغ زلف دل چمنی از تو می برند

ای آشنای دل به طرب خانه ی بهار

ای شاهد گل و طرب آرای روی جان

این زلف و این کرشمه و این جوی و این کنار

این چشمه ی وصال تو را آشنا کند

زآن مطرب و هزار غزلخوان بی قرار

ای تاب زلف تو ز فروغ چمن سخن

ای بهترین سلاله ی شیرین کوی یار

بر جویبار فصل چمن نغمه ی دل است

این آشنا و فرصت دیدار بی شمار