......................................................................................................................................... 

شاعره ی محترم سرکار خانم اکرم نورانی«بهجت»

عضو انجمن ادبی سخن کاشان

سرّ این ناله ی مستانه به نی نتوان گفت                                                           

                                           راز کاووس پس پرده به کِی نتوان گفت

گر چنان غنچه ای و پرده نشین ای گُل درد                                                        

                                                       درد این غنچه ی دلتنگ به دی نتوان گفت 

گر چو مِی محرم ساغر شدی و باده به دوش                                                        

                                                  شکوه از ساغر و پیمانه به مِی نتوان گفت

گر کند تکیه به پی شانه ی دیوار ولی                                                               

                                        سخن پایه و دیوار به پی نتوان گفت

گر حسود است چمن راز دل لاله مگوی                                                            

                                            راز آن سینه ی پر داغ به وی نتوان گفت

بهجت این نرگس مینا ز ریا کار بپوش                                                               

                                        مستی نرگس شیراز به ری نتوان گفت

 .........................................................................................................................................

شاعر محترم محمد رضا جراح «پیمان»

عضو انجمن ادبی سخن کاشان

به پیشگاه امام زمان (عج)

صبح می رسید از ره چشم من به راهش بود                                                      

                                                          غایب از نظر آن شب جلوه ی پگاهش بود

منتظر به امیدی بلکه باز آید او                                                                      

                                                        دل ز خوش خیالی در فکر اشتباهش بود

زود بردن از خاطر عهد دوستی با من                                                                 

                                               ترجمان تلخی از آخرین نگاهش بود

اشک گاه بر دامان ، گه به گونه و مژگان                                                              

                                               بی خبر دل از حال طفل بی پناهش بود

در شب فراق او ، شمع محفل عاشق                                                                  

                                                       تا سحر گهان هردم اشک و سوز و آهش بود

بر سر وفاداری هر کسی که پیمان بست                                                            

شاعره ی محترم سرکار خانم مهناز السادات رضوی «فروغ»

عضو انجمن ادبی سخن کاشان

به ساقی مهربانی حضرت اباالفضل العباس(ع)

آسمان چشمت ای مهتاب مُلک حُسن و دین                                                      

                                                           ای عزیز من اباالفضل ای تو شاه مه جبین

قامتت همچون صنوبر روی تو چون آفتاب                                                          

                                                            خاطرت بر جان ما خوش باد ای شاه امین

بوی گل را چند روزی رونق بازار باد                                                                  

                                                          جان فدای آن گل رخسارت ای نیکوترین

عطر گیسوی تو را چون ناف مشکین می برند                                                     

                                                    جان من بادا به قربان تو ای نازآفرین  

چون کبوتر در دلم پر می زنی با عشق و شور                                                      

شاعر محترم علیرضا پهلوانی بیدگلی«بیدل»

عضو انجمن ادبی سخن کاشان

حسّی حضور عاطفه را غرق نور کرد                                               

                                                  آنگه که یاد سبز تو در دل ظهور کرد

امشب دلم گرفته برای ترانه ها                                                        

                                             شوقی عجیب حنجره را ناصبور کرد

وقتی نسیم پنجره ی شوق را گشود                                                   

                                           اشکی نشست دفتر دل را مرور کرد

باید به فکر رویش سبزی دوباره بود                                                      

                                       ما را کدام حادثه از سبزه دور کرد؟

بنشین کنار پنجره بیدل در این بهار                                                      

شاعره ی محترم سرکار خانم مهشید نراقی «مهشید»

عضو انجمن ادبی سخن کاشان

ای خدای مهربان و دستگیر                                   

                                           در غمی افتاده ام دستم بگیر

نیست باکم هیچ از بیداد دهر                                  

                                           تا تو را دارم در این دنیا ضمیر

بی نیازم از همه دنیای دون                                        

                                       پیش در گاهت دلی دارم فقیر

خسته ام از هست و بود زندگی                                    

                                     در کمند هجر یارانم اسیر

از سحر تا شام تکرار مَنی                                             

                                     گرچه الطاف تو بینم دیر دیر

برده ای دل را سر بازار عشق                                        

 شاعره ی محترم سرکار خانم فاطمه عصاری آرانی